Hubert Trammer - Pasożyty architektoniczne

Pasożyty architektoniczne to obiekty wzniesione w oparciu o istniejące budowle. Biologia definiuje pasożyty jako organizmy, które żyją w oparciu o inne organizmy żywe przynosząc im szkodę. Podobnie do pasożytnictwa odnosi się socjologia. Tymczasem pasożyty architektoniczne to wszystkie obiekty, które oparte są na innych budowlach. W klasycznych przypadkach korzystają także z ich instalacji. Jednakże ich istnienie niekoniecznie musi przynosić szkodę ich nosicielom. Odnosząc się sceptycznie do terminu pasożyty architektoniczne można go uznać za wydumane określenie dla nadbudów istniejących obiektów. Jednak nie każda nadbudowa mieści się pod tym określeniem. To, co wyróżnia pasożyty architektoniczne to forma wyraźnie odmienna od formy pierwotnego obiektu. W ramach wykładu zostaną zaprezentowane i omówione przykłady pasożytów architektonicznych z Holandii, Hiszpanii, Austrii, Estonii, Czech oraz Polski – w tym jeden z Torunia. (Hubert Trammer).

Hubert Trammer (ur.1975), architekt, nauczyciel na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Lubelskiej; tutor na warsztatach Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Studentów Architektury; stały współpracownik Fundacji Twórców Architektury oraz czasopism architektonicznych Architektura-murator i A10 – New European Architecture. Publikuje także w Architektura & Biznes, Budownictwo i Architektura, Kontakt, Ochotnik, wychodzącym w Wielkiej Brytanii Architectural Design, oraz wychodzącym w Holandii MARK. Członek jury krajowych i zagranicznych konkursów architektonicznych, m.in. na siedziby Teatru Nowego w Warszawie (2009) i orkiestry Sinfonia Varsovia (2010), kwartał zabudowy w centrum Krasnegostawu (2012). Członek Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Lublinie, Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Lublinie, Rady Kultury Przestrzeni przy Prezydencie Miasta Lublin. Wiceprezes Oddziału Lublin Stowarzyszenia Architektów Polskich SARP. Współpracuje między innymi z European Assembly of Students of Architecture EASA, Galerią Sztuki Wozownia w Toruniu, Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Narodową Galerią Sztuki Zachęta, Fundacją Centrum Architektury, Fundacją Nowej Kultury Bęc Zmiana, Wydziałem Architektury ETH w Zurychu, Instytutem Mediów, Architektury i Wzornictwa Strelka w Moskwie. Był w składzie zespołów wyróżnianych w konkursach architektonicznych, w tym w zespole architektów A. Kikowskiego, D. Kotwickiego i D.Cwaliny, który zwyciężył w konkursie na projekt siedziby Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu. Przygotowuje pracę doktorską pod tytułem Architektura Arseniusza Romanowicza na tle uwarunkowań epoki.